سه شنبه، 1 خرداد 1397
محل تبلیغ شما

12/22 1395

 
 
 
 

انواع مزاجها و ويژگي هاي آنها

 

افراد از نظر نوع مزاج به چهار دسته تقسيم مي شوند: 1)افراد صفراوي مزاج 2) افراد سوداوي مزاج 3) افراد بلغمي مزاج 4) افراد دموي مزاج

صفراوي

صفرا ترشحات كبد است كه رنگ آن زرد كه جزء آتش بوده گرم و خشك است و گرما زياد توليد مي كند.ph~8.5 است

بيماري صفرا

كساني كه صفرا زياد توليد مي كنند - سر درد - شقيقه نبض ميزند -زردي سفيدي چشم - سياهي رفتن چشم - سرگيجه - طعم دهانشان تلخ شده ترش كردن گلو وقتي صفرا داخل معده بيايد -تشنگي- سوزش جگر زير دنده راست آنها خيلي گرم است و حداقل دو درجه تب دارند و لبهاي آنها دچارخشكي بوده پوست سرشان ترك خورده و مي سوزد و بعنوان شوره و حتي ريشه مژه و دور پلك سوخته و پوسته پوسته مي شود - پوست زبر - رنگ ادرار زرد تيره -ابرو ميريزد - علاقه زياد به آب يخ و يخ - تند خو بهانه گير -موها تكه تكه ميريزد. - ديدن خواب هولناك افتادن از بلندي جنگ و ستيز

علت:

غذاهاي چرب و شيرين صفرا را زياد مي كند.

غذاي مضر براي صفرا مزاج ها:

پرخوري - بعد از غذاي مختصر دوباره غذا خوردن - آش رشته - ماكاروني سير (مطلقا نخوريد مزاج كبد گرم و تر است و سير تبديل به آتش شده و بيمار حالش بد مي شود)-شيريني

درمان:

انار و شاتوت بهترين دارو است - زرشك - تمشك - زردآلو - هلو - خيار كاهو - هويج - روغن زيتون - كنجد - سيب - گلابي - سوپ جو - كدو خورشتي - خوراك قارچ - كدو حلوايي - اسفناج - گشنيز - نخود فرنگي - عدس - ماش - جو دو سر - ليمو عماني

سوداوي

سودا سرد و خشك از جنس خاك و رسوب خون است و PH=6 است و در طحال توليد مي شود و طحال را فعال مي كند. PH خون بايد بالاي 7 باشد و اگر به 7 برسد به حالت اغماء و غش مي رود) اگر سودا زياد شود طعم دهان شور مي شود - بوي عفونت دهان و كابوس مي بيند و دچار افسردگي و خستگي - خود خوري - فكر زياد بدون آنكه بداند - لاغري - بي نشاطي - يبوست شديد هفته اي يك بار- مدفوع قيري و سياه - سوزش هنگام دفع ادرار - ادرار تيره خاكستري مي شود - حالت تهوع- حس تاريكي چشم و شب كوري - تيرگي رنگ پوست و صورت - سوزش معده- خارش زياد بدن وترك خوردن پوست - قلنج معده

علت

غذا هاي مانده و بيات و شور و نمك سود سودا را زياد مي كند

غذاي مضر براي سوداوي مزاج ها

عدس - نوشابه با غذا - ماهي دودي - غذاي مانده و بيات - نمك سود - خيار شور - گوشت پير (رنگ قرمز تيره) - پنير نبايد بخورند

درمان

خوردن غذاي گرم و تر - ملين - سوپ جو (با پاچه گوسفند - كمي زنجبيل زعفران) بعد از سلامتي عسل و قدومه شيرازي مرتب استفاده كنيد - توت با آب گرم طهارت كند- -انجير - خرما - كشمش - هل - دارچين - زيره زعفران

بلغمي

بدن عليه خودش انقلاب مي كند و رماتيسم مفصلي مي آورد .مثل كشك و آب يا سفيده تخم مرغ است ومربوط به سيستم لنفاوي يا سيستم ايمني يا است.از جنس آب وسرد و تر است و كساني كه سردي زياد بخورند (ماست ترشي)بلغم فعال مي شود. وزير چشم پف كرده - مزه دهانشان ترش مي شود - پوست شل و ول و سفيد و آبكي مي شود - پوست مقطعي سفيد مي شود (برص) و موها زود سفيد مي شود و مو - لك قهوه اي در سفيدي چشم و سردي دست وپا و پا درد و زانو درد - لرزش دست و پا (پاركينسون) دير هضم شدن غذا - درد معده - تنگي نفس موقع خوردن غذا - قلنج مي كنند و دوست دارند ماساژ بدهند و درد كمر و بين شانه ها و گرفتگي ماهيچه پشت گردن - كسل و خواب آلود - جاري شدن آب از دهان در خواب - دچار تپش قلب وقتي از خواب بيدار مي شود - رقيق بودن آب بيني - ترشح بيني - سرفه زياد - فراموشي - دفع ادرار زياد همراه با فشار ضعف مثانه .

علت:

غذاهاي لبنيات و ترشي و سركه بلغم را زياد مي كند.

غذاي مضر براي بلغمي مزاج ها:

لبنيات - ترشي - ليته - شور - سيب زميني - عدس - قارچ - گوشت گاو و گوساله - گوشت سفيد(براي رماتيسمي ها بد بوده و درد را زياد مي كند)- چاي - قهوه - نسكافه - ميوه ترش و كال - نارنگي - كيوي - گرمك(سرد است) - خيار پوست كنده - ليمو شيرين - سوپ جو با زنجبيل

درمان:

گوشت (شتر - گوسفند - كبوتر - سار - گنجشك) - ادويه جات (هل - دارچين - زنجبيل - زيره - زعفران - زنيا - سرنجان - خولنجان - سير- موسير - خردل) - سبزيجات(كرفس - نعناع - ريحان - جعفري - ترخون - مرزه) - كلم - مارچوبه - هويج - كدوحلوايي - ليمو ترش - گندم - نخود - گردو هندي - قدومه شيرازي

دموي

از جنس هوا و گرم وتر است وبراي رساندن غذا واكسيژن به سلولها است.و اگر زياد شود مزه دهان شيرين مي شود- سر سنگين شده - - چرت زدن كم حواس -كش آمدن آب دهان - زبان قرمز مي شود مثل آنكه رب انار يا زرشك خورده باشد و بدن دچار خارش و دمل و جوش ريز بيشتر در گردن بين كتف شده از لثه خون مي آيد و مضطرب ميشود.

علت :

پرخوري وخوردن بيش از حد خون را زياد مي كند

غذاي مضر براي دموي مزاج ها:

پر خوري - بادنجان - غذاي نشاسته اي - آب يخ -شيريني - غذاي ممنوعه

درمان:

ناشتا (خاك شير - بالهنگ - تخم ريحان - تخم مل - قدومه شيرازي - بالنگو - اسفرزه) يكي از اينها را در آب بريزيد حجمش زياد مي شود و بخوريد حركات دودي روده را زياد كرده و روده براحتي كار مي كند - استفاده از ترشي طبيعي فصل (شاتوت - زرشك - ليمو ترش - آب نارنج - مركبات) - سوپ جو - نان جو - سالاد با روغن زيتون و آب ليمو قبل از غذا - جوانه ها - سبزي - ميوه
 
----------------------------------
 
مطلب دوم ( برداشت از ویکی پدیا )
 

 
 
مزاج، کیفیتی است در طب سنتی، که همان طور که در ذخیره خوارزمشاهی آمده است، از مخلوط شدن عناصر چهارگانه در بدن پیدا می‌شود و دارای ۹ قسم است.[۱] دانش شناخت مزاج، از مباحث مهم و بنیادین در طب اخلاط است (که در اذهان عامه به «گرمی» و «سردی» معروف است). قدما معتقد بودند مزاج‌ها از واکنش متقابل اجزاء عناصر چهارگانه متضاد، بوجود می‌آیند.[۲]
محتویات

۱ عناصر چهارگانه
۲ انواع مزاج
۳ تاریخچه
۴ روش تشخیص مزاج‌ها
۵ مزاج و سال‌های عمر
۶ مزاج و فصول سال
۷ مزاج اعضاء بدن
۸ جستارهای وابسته
۹ واژه‌نامه
۱۰ پانویس
۱۱ جستارهای وابسته
۱۲ منابع

عناصر چهارگانه

عناصر چهارگانه (عناصر اربعه)، شامل آب، باد، خاک و آتش هستند.
از واکنش این چهار عنصر دو نتیجه حاصل می‌شود:

مزاج معتدل.
مزاج نامعتدل.

همچنین گرمی، سردی، تری و خشکی مزاج حاصل قوای اولیهٔ عناصر است.

مزاج گرم (آتش).
مزاج سرد (خاک).
مزاج تر (آب).
مزاج خشک (باد).

انواع مزاج

مزاج‌ها نه قسم‌اند:

اعتدال مطلق، که ممتنع است.
چهار مزاج بسیط:
مزاج گرم.
مزاج سرد.
مزاج خشک.
مزاج تر.


چهار مزاج مرکب:

مزاج گرم و خشک یا صفراوی .
مزاج گرم و تر یا دموی .
مزاج سرد و خشک یا سوداوی.
مزاج سرد و تر یا بلغمی [۳].

اگر مقادیر عناصر متضاد در ترکیب برابر باشد، مزاج حاصل به اعتدال خواهد رسید؛ ولی اگر نتیجهٔ به دست آمده از ترکیب مقادیر عناصر متضاد در حد وسط نباشد، مزاج حاصل نامعتدل است. هر یک از مزاج‌های بسیط نماد کیفی عنصری از عناصر چهارگانه است.

مزاج‌ها در دو بخش زیر شرح داده می‌شود

مزاج گرم و مزاج سرد
مزاج تر و مزاج خشک

مزاج گرم و مزاج سرد[۴].

تاریخچه

خاورشناسان و استادان تاریخ علم درباره اصول قضایای علمی طب قدیم و تفسیر نظرات و معتقدات قدما، تحقیق کرده‌اند ولی موفق به تطبیق دانش مزاج‌شناسی با علم روز نشده و شرح و تفسیر آن را در نوشته‌های خود ناتمام گذاشته‌اند.[۵] در اواخر قرن نوزدهم میلادی دشامبر[پانویس ۱] (دانشمند و محقق فرانسوی)، در دائرةالمعارف صد جلدی پزشکی مقالهٔ مفصلی تحت عنوان «مزاج» [پانویس ۲] نوشت. در این مقاله دشامبر فقط مزاج‌های دموی، بلغمی، صفراوی و سوداوی را که فهم آن سهل و آسان بوده مورد بحث قرار داده و در خصوص مزاجهای گرم و سرد و تر و خشک که فهم و تفسیر آنها مشکل بوده، چیزی ننوشته است. در واقع، موضوعی را که اساس طب قدیم بر آن استوار می‌باشد، مسکوت گذاشته است.[۶]
جرج سارتن[پانویس ۳]
روش تشخیص مزاج‌ها

درباره مزاج‌های گرم و سرد، ابن سینا در قانون در طب می‌نویسد: اجناس الدلایل التی منها یتعرف احوال الامزجه عشره. (یعنی مزاج‌ها را از ده راه می‌توان شناخت.)

در خلاصه الحکمه آمده است لامسه بهترین و سریع‌ترین راه ورود به تشخیص مزاج‌ها است. درک این روش حتی برای افراد عادی نیز تا حدودی آسان است. لذا این راه را بر سایر راه‌ها مقدم داشته‌اند. طبیب باید خود مزاج معتدل داشته باشد، و اگر از لمس متوجه اختلاف دما نگردد، خواهد دانست که آن شخص، دارای مزاج معتدل است. اگر شخص لمس کننده خود مزاج معتدل نداشته باشد و بر این حال خود اطلاع داشته باشد، باز می‌تواند به تشخیص مزاج افراد دیگر بپردازد. یعنی اگر طبیب خود درجه حرارت بدنش گرم‌تر از مزاج معتدل باشد و دست به بدن شخص معتدل‌المزاجی بزند، با اینکه حس سردی می‌کند، مع‌هذا چون توجه به این نکته دارد که خودش گرم مزاج است، و به کیفیت اعتدال مزاج هم از راه دقت و تمرین در حس لمس آشنا است، لذا حکم غلطی درباره مزاج آن شخص نخواهد داد.[۷]

چون لمس نماید و منفعل گردد لامس از پوست ملموس به سخونت و گرمی در بلدان معتدل‌الهوا دلالت می‌نماید بر حرارت مزاج ملموس و اگر منفعل گردد از آن به برودت دلالت می‌کند بر برودت مزاج او بدون آنکه به سبب امر خارجی عارضی آن را سخونت و برودت عارض شده باشد.[۸] معنی این جمله این است که اگر طبیب، به وسیله حس لمس احساس گرمی یا سردی در شخصی نماید، دلالت بر گرمی یا سردی مزاج آن شخص دارد، مشروط بر این که این گرمی و سردی به سبب امر خارجی عارض نشده باشد؛ و در مباحث جداگانه‌ای تحت عنوان: سخنات و مبردات، کلیه عوامل گرم کننده و سرد کننده بدن را که باعث افزایش یا کاهش درجه حرارت اشخاص می‌شود ذکر کرده‌اند.[۹] در سال‌های اخیر نرم‌افزارهایی نیز برای تشخیص مزاج طراحی شده است که از جمله آن‌ها می‌توان به آزمون مزاج‌سنجی که در سایت طبایع[۱۰] ارائه شده است اشاره کرد. و البته نظر یک پزشک حاذق دقیق‌تر خواهد بود.
مزاج و سال‌های عمر

قدما معتقد بودند ارتباط تنگاتنگی مابین سال‌های عمر انسان و مزاج او وجود دارد.

کودکی، مزاج کودک گرم و تر است (خون).
جوانی، جوانان مزاجی گرم و خشک دارند (صفرا).
میانسالی، مزاج در میانسالها سرد و خشک است (سودا).
پیری، در پیری مزاج شخص به طرف سردی و تری می‌گراید (بلغم).


در این تقسیم بندی اختلاف نظرهایی وجود دارد[۱۱].
مزاج و فصول سال

قدما معتقد بودند

بهار، گرم و تر است. در این فصل غلبه مزاج خونی زیاد روی می‌دهد. تغییرات کیفی خون در این فصل ظهوری کامل دارد.
تابستان، گرم و خشک است و هم مزاج صفراء است. از علایم این مزاج، تشنگی است.
پاییز، سرد و خشک است و به مزاج سوداء نزدیک است. خشکی پوست از علایم این فصل است.
زمستان، سرد و تر بوده و غلبه بلغم در این فصل زیاد بروز می‌کند. کندی هضم و بیماری سرماخوردگی بیشتر در این فصل دیده می‌شود.

مزاج اعضاء بدن

قلب گرم و خشک.
شریان گرم و خشک.
ورید گرم و خشک.
خون گرم و تر.
کبد گرم و تر.
گوشت گرم و تر.
کلیه گرم و تر.
طحال گرم و تر.
مو خشک و سرد.
استخوان خشک و سرد.
زرد پی خشک و سرد.
غضروف خشک و سرد.
عصب خشک و سرد.
چربی تر و سرد.
مغز تر و سرد.
نخاع تر و سرد.


واژه‌نامه

Dechambre
Temperament

George Alfred Leon Sarton

پانویس

جرجانی، ذخیره خوارزمشاهی، ۱:‎ ۴۵.
جرجانی، ذخیره خوارزمشاهی، ۱:‎ ۴۵.
جرجانی، ذخیره خوارزمشاهی، ۱:‎ ۵۹.
جرجانی، ذخیره خوارزمشاهی، ۱:‎ ۵۷.
جرجانی، ذخیره خوارزمشاهی، ۱:‎ ۵۷.
علوی، خلاصه الحکمه، ۱۹۴.
علوی، خلاصه الحکمه، ۱۹۴.
جرجانی، ذخیره خوارزمشاهی، ۱:‎ ۷۲.
طبایع - صفحه اصلی
ابن سینا، قانون، ۱:‎ ۲۶.

منابع
کتاب‌ها

احمدیه، عبدالله. راز درمان. چاپ چهارم. {{{۲}}} جلد. تهران: اقبال، ۱۳۶۸. ۲۸۸.
میرحیدر، حسین. معارف گیاهی. ج. ۶. چاپ اول. تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی، ۱۳۷۳. ۶۴۷.
جرجانی، اسماعیل. ذخیره خوارزمشاهی. تهران: انتشارات انجمن آثار ملی، ۱۳۵۶.
سزاری. بیماری‌های غدد مترشح داخلی. ج. -. چاپ ---. تهران: ----، ----. ---.
کاسمی، نصرت‌الله. غدد مترشح داخلی و بیماریهای آن. ج. ۳. چاپ ---. تهران: ----، ----. ---.
مجوسی اهوازی، عباس. کامل الصناعه. چاپ ---. ----: ----، ----. ---.
علوی، محمد حسین. خلاصه الحکمه. چاپ ---. هندوستان: ----، ----. ---.
ابن سینا، حسین. قانون در طب. ج. ۵. ترجمهٔ عبدالرحمن شرفکندی. چاپ اول. تهران: انتشارات سروش، ۱۳۶۷. ۵۴۶.
 
 

   درمان بیماریهای معده در طب سنتی - استاد سید حسن ضیایی + دانلود و پخش آنلاین فیلم

 

   مشکی شدن موهای سفید در طب سنتی - آیت الله دکتر سید حسن ضیایی و دکتر حسین روازاده + دانلود و پخش آنلاین فیلم

 

   درمان حساسیت و آلرژی از دیدگاه طب سنتی

 

   از بین بردن بلغم سیاه در طب سنتی - آیت الله دکتر سید حسن ضیایی + دانلود و پخش آنلاین فیلم

 

   میوه آمله خواص و مضرات و درمان بیماری ها




محل تبلیغ شما